Çocuklar üzerine…

Geçen gün ikinci hafta eğitimimizden de sonra bir şey farkettim. Biz evde montessori uygulamaya çalışan anneler olarak uygulamada bir takım hatalar yapmaktayız.  Öncelikle kendimizden bahsederek gitmek istiyorum. Kendi yaptığım hatalardan eminim içinizden birçoğumuz bu yazıdan sonra kendine pay çıkaracağı çok şey olacaktır.
Montessorinin ana felsefesi çocuğa hazırlanmış çevreyi sunmak ve özgür seçim hakları sunmaktır. Bunu hemen hemen hepimiz biliyoruz. Evet ama acaba ne kadar uygulayabiliyoruz?  Hazırlanmış çevre deyince aklımıza hemen yükseltici tabureler oyuncak dolapları çocuğa uygun masa sandalyeler geliyor değil mi?🙂 evet benimde öyleydi. Hatta bu bahsettiklerimin hepsi bizde mevcut ama işte burada bazı yanılgılar ortaya çıkıyor. Bunları yapmak iyi güzel hatta gerekli ama çocuğun özgür seçim hakkı evde ne kadar var? Yani aslında şunu demek istiyorum. Biz ilgili ve aktiviteci anneler çocuklarımıza oyuncak dolaplarında oyuncaklar ve bazı materyaller dışında diğer faaliyetler için özgür seçim hakkı verebildik mi? Mesela ben Hayır cevabı ile karşılaştım kendi kendimde😦 yani şunu demek istiyorum mesela bir etkinlik yaptınız örneğin Bir çiçek sulama yada çiçek bakımı veya bir aktarma etkinliği, bunu yaptıktan sonra sizler bunu odasında bırakıyor yada materyali dolabın olması gereken yerinde, görünür vaziyette koyuyor muydunuz? Ben koymuyordum. Ben sürekli bir faaliyet bir etkinlik sunar moddaydım.  Tabiki bazı materyallerimizi dolabında bırakıyordum ama bunlar genellikle zaten onun oyuncakları olan gruplardı. Böyle olunca çocuk sürekli olarak bizimle birseyler yapmaya alışmadı mı sizcede? Bence öyle!  Hemen hemen çoğumuzun yakinmasi da bu yönde değil mi? Çocuk bensiz birsey yapmıyor hep beni istiyor yanında, öf bir dakikada bensiz dursa bu çocuk 🙂 gibi sizinde yakındığınız olmuyor mu? Çocuk bu tabiki annesini babasını yanında isteyecek lakin bizimkiler bu konuda biraz daha fazla çünkü onların gözünde anne bir aktiviteci onun gözünde anne oyuncu ve sonsuz bir pınar! Sürekli Aksın istiyor🙂 bizde öyle en azından tabiki bazen akıllarına gelince bizden talep ettikleri olabiliyor birşeyleri ama oda belli bir yaştan sonra ve ne yazık ki nadiren. Oyuncak bizim çocuklar için artık fazla ehemmiyet taşımayan bir araç çünkü onların ufku hayal dünyası bizim yaptıklarımız ile öylesine gelişti ki sürekli olarak bizden birseyler bekler hale getirdik onları galiba farkında olmadan😦 böyle düşününce ne kadar da yanlış anlamışım bazı şeyleri diye üzülüyorum. Mesela ben bile birçok şey dökülüp sacilmasin diye odasında bırakmaz hatta oyuncaklarının bile çok dökülüp sacilanlarini bile kutular daha yükseğe koyardım çünkü onlarla beraber oynamalıydık. Ama bu eğitimle birlikte ufkum bir kez daha genişledi.  Hatta aklım başıma geldi🙂 tüm çekmeceli raflar iptal edildi onlar sadece oda düzenini sağlamak ve gerekli olmayan şeyleri kaldırmak amaçlı olarak düzenlendi🙂 elimde olsa odayı degistiririm ama o kadar uzun boylu uygulamaya Babamızdan eminim red cevabı gelecektir🙂 allahtan açık raf mantığını az çok kavramisim zamanında da açık raflarımız bir hayli var odada🙂
Bizler onlara sundukça onlar hazirda beklemeye alıştılar ve bekledikçe verdik bizde canları sıkıldıkça yeni aktiviteler düzenledik ve böyle böyle biraz hazırcı oldular, birer birer hepsi! Evet kendileri de seçti kimi zaman lakin anne olarak biz o vakitlerde yeni yeni şeyler turetip tamam onu yapalım sonra da bak senin için bunu hazırladım hadi bunuda yapalım dedik öyle değil mi? Ben özellikle nehir de birsey farkettim nehir kutulu şekilde raflarda duran hemen hemen hiç bir oyuncağını yada materyalini teklif etmeden yada ortaya çıkarmadan oynamayan bir çocuk haline geldi! Bilmiyorum sizlerde durumlar nasıl?  Ama bir çok arkadaşımdan da aynı tepkileri alıyorum bensiz oynamıyor, beni istiyor, kendi başına oyalanamıyor v s v s🙂 ama şimdi ben bunu denedim ve sizlerle paylaşıyorum.  Özellikle günlük yaşam becerileri ile ilgili faaliyetler ve materyaller ve diger tüm materyaller açıkta raflarda ulaşılabilir alanlarda olduktan sonra nehir kendi başına takılmaya başladı.  Elimden geldiğince Odamıza yeni bir düzen getirdim. Tabi imkanlar doğrultusunda böylece nehir o gün aktarma yapmak istiyorsa gidip rafindan alıyor ve masasına koyup yapmaya başlıyor. Yada o gün toz alma çalışması yapmak istiyorsa bir baktım ki odasında fırçası elinde toz alıyor. Tabi günlerdir bu materyallerin tanıtımını yapıyorum sil baştan ve tekrar rafına koyarak açıkta bırakıyorum. Orası da ayrı bir uğraş ama beni tekrar çağırıp anne şunu yapalım mı bunu yapalımmılar çok azaldı🙂 şu ana kadar tanıtımı yapılmış tüm aktiviteleri kendi yapar hale geldi örneğin balkonumuz çiçek dolu ve guzel havalarda beni görünce sularken çiçekleri oda benimle yapardı yada ben çağırırdım hadi gel çiçekleri sulayalım diye sonra birlikte yapardık.  Ama odasına çiçeği koyunca bir iki defadan sonra baktım ki sormadan beni istemeden okuldan gelmiş çiçeğini suluyor!  Çünkü artık o biliyor ki o onun çiçeği onun odasında onun sınırları içerisinde🙂 mesela balıkları bir gün yem vermek isterken bir diğer gün yapmazdı bunu ama onuda odasına aldık artık tamamen onun balıkları ve yine onun himayesinde gerçekten de artık ona muhtaçlar bu yüzden de okuldan geldikten sonra onlarda sormadan besleniyor ne hoş! Işte biz bazı konularda beceriyi kazanmaları adına çok şey yaptık ama sadece yaptık bir cogunu günlük yaşamlarına sokmayarak yanıldık. Ezelden beri balık, kaplumbağa besledik evet ama onun sınırları içinde değil mesela salonda bu sefer ne oldu o hepimizin oldu ve devamlılık arz etmedi. Oldum koptum çiçek besledik suladık, lafta biri onun cicegiydi ama Nerede benim balkonumda  yani sınırlarının dışında ve benim talebime bağlı olarak. Biz tüm bunları yaparak çocuğun sahiplenme duygusunu biraz göz ardı ettik galiba, biz bunları yaparken beceriyi kazandırdık ama profesyonellesmeyi ve guncelleştirmeyi göz ardı ettik ne yazık ki . Mesela bizim mutfakta nehir için küçük bir alanımız var kendi çekmecesi kendi dolabı kendine ait tüm mutfak malzemeleri orada yer alıyor. Bunu baştan beri böyle yaptığım için alışkın ve benimsemiş durumda kendi malzemelerini dilediği gibi alır kullanır masaya getirir koyar bardağını alır suyunu doldurur ve içer ama odasında bunlar yoktu farkettim ki oradayken benden su istiyor yada birsey yemek isteyip benden tabak istiyor bende her defasında ona mutfağı hatırlatıyorum gidip alıyor, evet ama Odaya da minik bir Sürahi bir kaç bardak bir kaç tabak koyduktan  sonra ne oldu biliyor musunuz nehir artık sormuyor kendi suyunu sormadan dolduruyor içiyor cevizini alıp kendi tabağına dolduruyor mesela o gün atistirabilecegi şeyleri gün öncesinden belli bir yere yerleştirmek ona seçim hakkı vermek kendi başına yapabilme imkanı vermek hem bizim yükümüzü hafifletir hemde bağımsız hareket edebilir kılmaz mı çocuklarımızı?
Biz denedik gerçekten de öyle oluyor ama tabi bunuda uygulanabilir hale getirmek için zamana ihtiyacımız var. uygulamalar öncesi yine bizim bir kaç defa göstermemiz ve uygulanabilir halde bırakmamız lazım, onlar yeniliklere çok çabuk adapte olabiliyorlar🙂 yeter ki gerçekten imkan verilsin🙂 dışarıdan bakınca herkes benim evim ve benim için bunu söylerdi hersey nehir e göre düzenlenmiş ne kadar güzel! ama ben şimdi eğitim sonrası evimize bakınca aslında pekte öyle olmadığını gorebildim.  Evet birçok şey nehir e göreydi ama yaşı gereği onun benimseyebilecegi ve özgürce yapabileceği gibi değildi!  Demem o ki arkadaşlar iş göster anlat birlikte uyguladan ibaret değil!  Is onu günlük yaşama sokabilmekte bitiyor! Hep okuyoruz üç aşamalı eğitim🙂 ama ne kadar uyguluyoruz mesela aynı onun gibi! Bunlarda da önce göster, anlat, uygula sonra uygulamasını işte ve işte kilit nokta bence burası! Özgürce uygulamasına yapmasına günlük yaşama dönmesine izin ver imkan tanı! O zaman inanın hersey daha bambaşka olacaktır.
En azından Biz şimdilik bu kadar kısa zaman içinde geri dönüşler almaya bile başladık eminim sizler de uygulamaya geçtikten sonra etkilerini göreceksiniz.  Hatta buradan benimle de paylaşırsanız sevinirim.
Benim için eğitimin ilk haftasından  sonrasında farkına vardiğim çok çok önemli bir konuydu sırf bunu bile kazanmış olmak bu eğitimle benim için inanılmaz bir kazanım🙂 yine yeniden söylüyorum iyiki katılmışım bu eğitime iyiki düzenlenmiş ve emeği geçen herkese sonsuz teşekkürler en başta da ufkumu genişleten gökhan hocama her yazımda teşekkür etsem az gelir! Bir çocuk bir dünyayı değiştirir! Evet ben buna inanıyorum doğru ve bilinçli yetişen çocuklar bu dünyada çok güzel işler başaracaklar buna canı gönülden inanıyorum🙂

Çocuklar üzerine…” üzerine 8 yorum

  1. Acımasız gerçekler ile karşılaşmamı sağlayan yazın için çok teşekkür ederim canım🙂 Fikrine yüreğine parmaklarına sağlık. Kendimce yarın dediklerin doğrultusunda düzenlemeler yapacağım inşallah belirttiğin gibi olumlu gelişmeler olur bizde de … Sevgiler…

  2. Ne kadar güzel bir yazı olmuş gerçekten çok sağol yağmur ben çok sık kullanıyorum bu sözü şimal bensiz hiçbir şey yapmıyor😦 bende en kısa zamanda yapabildiğimiz doğrultuda şimalin odasında düzenleme yapacağım inşallah bizde de olumlu gelişmeler olur …..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s