Dün ilk defa ayrıldık

Nehir bir yanda ben bir yanda ağla ağla helak olduk ikimizde =(
Zor bir gündü ikimiz içinde gulay öğretmenimiz dedi artık biraz ayrılık vakti. Anne işe gidiyor merak etme gidip gelip seni alacak. Tabi öncesinde uzun uzun konuştuk ikimizde nehirle ama anlaşamadık net bir şekilde anlaşma yoluna varamayınca biraz zoraki oldu ayrılığımız. Vedalaşıp attım kendimi dışarı lakin ayrılmadım tabi okul çevresinden önce bahçe civarında takıldım.  Sonra yüreğim dayanamadı aglamalarını duyuşuma sonra Fevzi hocaya geçtim yani okulun yan tarafında ki restorana bizim kızlar ve yeni bir oyun grubu oluşturmaya çalışan Beylikdüzülü yeni anneler buluşmuşlardı sabah kahvaltısında. Arkadaşlarım burcu ve gönül de aralarindalardı. Ve onların omuzlarında biraz da teselli buldum yine =( allah kimseyi evladından ayrı koymasın.  Okul için ayrılık bile ne zor birsey keşke kolaylıkla halledebilseydik bizde bu süreci ama malumun ilanıydı bunun zor bir süreç olacağını biliyordum aslında. Çünkü biz bu güne dek hiç ayrı kalmadık. Oyun gruplarında da hep beraberlik. Ayrılığa hep karşı koyduk. Bu gün değilse bile okula elbet başlarken bunları yaşayacaktık. Zaten artık bireyselleşmenin zamanı gelmiş de geçiyordu bile! Bu arada Fevzi hocanın bahçesi ile okulun bahçesi yanyana olduğundan dışarıdan bol bol izledim gizlice sınıflarını ağladığında kaçtım duramadım bakamadım ama Susup oynadığında izledim onu! Bir söz vermiştim ayrılırken ise gidip paramı alayım o çok istediğin dürbünü alıcam sana diye gittim onu buldum aldım birde şemsiye isteyip duruyordu onu aldım kuzuma =) ve öğretmenimiz aradı öğle yemeği sırasında nehir yemeğini bitiriyor annesi gelip alabilirsiniz artık biz yemekten sonra sizi bekliyoruz diye ve bende koşa koşa gittim okula ve Kavuştuk yavrucuğumla! Işte ilk ayrılık günü böyle biraz zor biraz duygusal geride kaldı. İkimiz içinde oldukça zor bir süreç ama inanıyorum aşacağız en kisa zamanda bu zor süreci!

image

Bu okula girmeden önceki halimizdi herseyin farkında ve oldukça mutsuz halleri,

image

Buda okul çıkışı hala pek mutlu sayılmaz ama çok istediği şemsiyesi ellerinde dürbünü de boynunda asılı biraz olsun amacına ulaşmış ve teselli bulmuş halleri! Gerci okula geldiğimde eğleniyor gülüyordu buda benim için teselli oldu ve neşe içinde anlattı o iki saatini ağladım ama sonra aglamadim seni bekledim annecim diye gururlanıyordu.
Ne diyelim zaman herşeyin ilacı hakkımızda hayırlısı…

Dün ilk defa ayrıldık” üzerine 2 yorum

  1. ama okurken beni de ağlattınız :(Allah başka ayrılık vermesin ve o güzel kuzumun yüzü hep gülsün ,çok severek gideceği bir okul hayatı olsun inşallah ..O pozlarına içim gitti canım 2.kızım😦

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s